Σαν σήμερα, στις 12 Φεβρουαρίου 1853, συμπληρώνονται 173 χρόνια από τον θάνατο του οπλαρχηγού του 1821 και στρατηγέτη της Εύβοιας, Νικόλαος Κριεζώτης, μιας από τις σημαντικότερες μορφές του Αγώνα στη Στερεά Ελλάδα.
Ο Νικόλαος Κριεζώτης απεβίωσε αιφνίδια στη Σμύρνη, λίγο μετά την εγκατάστασή του εκεί, και κηδεύτηκε με τιμές στον μεγαλοπρεπή ναό της Αγίας Φωτεινής. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1863, ο Δήμος Χαλκιδέων πέτυχε την άδεια για την ανακομιδή των οστών του γενναίου αγωνιστή, τιμώντας τη διαχρονική προσφορά του στην ελευθερία της Εύβοιας.
Η οστεοθήκη του τοποθετήθηκε αρχικά στο παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην κοινότητα Μύτικα Χαλκίδας, ενώ σήμερα φυλάσσεται κάτω από την προτομή του στην πλατεία του Αγίου Νικολάου Χαλκίδας, σημείο αναφοράς της ιστορικής μνήμης της πόλης.
Ιδιαίτερη αξία έχει και ο ανδριάντας του Νικολάου Κριεζώτη, που βρίσκεται στον αύλειο χώρο του αρχοντικού της οικογένειας του εγγονού του, Σπυρίδωνος Κριεζώτη, στην Τριάδα Ευβοίας. Πρόκειται για το μοναδικό σωζόμενο ολόσωμο γλυπτό του οπλαρχηγού, το οποίο δεσπόζει επιβλητικά μπροστά από την οικία των απογόνων του, υπενθυμίζοντας τον καθοριστικό ρόλο του στην ιστορία του τόπου.
Η μνήμη του Νικολάου Κριεζώτη παραμένει ζωντανή, όχι μόνο ως ιστορική μορφή, αλλά ως σύμβολο αγώνα, αυταπάρνησης και προσφοράς στην πατρίδα.
Πηγή: Νικόλας Καρατζάς
