Πέντε χρόνια μετά τις δραματικές εκείνες ημέρες, όταν οι φλόγες περικύκλωναν τη Βόρεια Εύβοια και οι κάτοικοι έβλεπαν τον τόπο τους να καταστρέφεται, οι μνήμες παραμένουν ζωντανές. Για τους ανθρώπους της περιοχής, η νύχτα της 6ης Αυγούστου 2021 δεν ξεχνιέται ποτέ. Ήταν η στιγμή που, μέσα στην αγωνία και την απόγνωση, στράφηκαν με όλη τους την ψυχή στον προστάτη τους, τον Όσιο Ιωάννη τον Ρώσο, ζητώντας να προστατεύσει το χωριό και το Ιερό Προσκύνημά του.

Η φωτιά πλησίασε απειλητικά το Νέο Προκόπι, όμως δεν πέρασε τα όρια του χωριού. Οι πιστοί θεωρούν πως η σωτηρία του τόπου τους ήταν αποτέλεσμα της θαυματουργικής επέμβασης του Οσίου, γι’ αυτό και κάθε χρόνο επιστρέφουν για να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη και την πίστη τους.

Οι λατρευτικές εκδηλώσεις, που διοργανώθηκαν από την Ιερά Μητρόπολη Χαλκίδος και το Ιερό Προσκύνημα του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου, συγκέντρωσαν πλήθος προσκυνητών από κάθε γωνιά της Εύβοιας αλλά και της Ελλάδας. Μετά την τέλεση του Μεγάλου Πανηγυρικού Εσπερινού ξεκίνησε η λιτανεία του Ιερού Σκηνώματος του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου και της Ιεράς Εικόνας των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στους δρόμους του χωριού.

Η ατμόσφαιρα ήταν μοναδική. Καθώς η πομπή περνούσε από τις γειτονιές του Νέου Προκοπίου, οι κάτοικοι περίμεναν ευλαβικά έξω από τα σπίτια τους έχοντας ανάψει λιβάνι. Η ευωδία απλωνόταν σε κάθε δρόμο, δημιουργώντας ένα σκηνικό βαθιάς κατάνυξης, ενώ μικροί και μεγάλοι σχημάτιζαν το σημείο του σταυρού, γονάτιζαν ή δάκρυζαν καθώς περνούσε το Ιερό Σκήνωμα του Αγίου. Ήταν μια εικόνα που αποτύπωνε τη σχέση των κατοίκων με τον προστάτη τους, μια σχέση πίστης που σφυρηλατήθηκε ακόμη περισσότερο μέσα από τη δοκιμασία της μεγάλης πυρκαγιάς.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν και η στάση της λιτανείας στον Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, τον πρώτο ναό που φιλοξένησε το Ιερό Σκήνωμα όταν μεταφέρθηκε από την Καππαδοκία στο Προκόπι. Εκεί παρέμεινε μέχρι την ανέγερση του σημερινού μεγαλοπρεπούς Ιερού Προσκυνήματος του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου.

Στον ιστορικό αυτό ναό τελέστηκε δέηση, με τους πιστούς να προσεύχονται για την προστασία του τόπου, την υγεία των οικογενειών τους και την ανάπαυση όσων χάθηκαν όλα αυτά τα χρόνια. Στη συνέχεια, η πομπή επέστρεψε στο Ιερό Προσκύνημα, ολοκληρώνοντας μια συγκλονιστική διαδρομή μνήμης, ευγνωμοσύνης και βαθιάς πίστης.