Πέντε χρόνια μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές που αφάνισαν περισσότερα από μισό εκατομμύριο στρέμματα στη Βόρεια Εύβοια, οι κάτοικοι θυμούνται κάθε λεπτό εκείνης της δραματικής νύχτας. Τη νύχτα που η φωτιά πλησίαζε ασταμάτητα, ο ουρανός είχε γίνει κόκκινος και η αγωνία είχε φωλιάσει σε κάθε σπίτι.

Ήταν η τρίτη συνεχόμενη ημέρα μάχης με τις φλόγες. Οι εθελοντές και οι κάτοικοι, εξαντλημένοι αλλά αποφασισμένοι, γέμιζαν ξανά και ξανά δεξαμενές και βυτία, ενώ άλλοι άνοιγαν αντιπυρικές ζώνες στο βουνό με αλυσοπρίονα, προσπαθώντας να ανακόψουν την πορεία της φωτιάς. Κανείς δεν γνώριζε αν το ξημέρωμα θα έβρισκε το χωριό όρθιο.

Με την ευλογία του Μητροπολίτη Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου, πραγματοποιήθηκε λιτανεία με την εικόνα και το Ιερό Λείψανο του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου, την εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης και άλλα ιερά λείψανα του Προσκυνήματος. Μικροί και μεγάλοι περπατούσαν με δάκρυα στα μάτια, προσευχόμενοι να σταματήσει η καταστροφή που απειλούσε να αφανίσει τον τόπο τους.

Λίγο αργότερα ήρθε η εντολή για προληπτική εκκένωση. Κάποιοι έφυγαν. Πολλοί, όμως, έμειναν πίσω. Έμειναν για να προστατεύσουν τα σπίτια τους, την εκκλησία τους, τις αναμνήσεις μιας ολόκληρης ζωής.

Και τότε, λίγο πριν χαράξει, συνέβη κάτι που όσοι το έζησαν δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσουν.

Οι πρώτες σταγόνες άρχισαν να πέφτουν… Η βροχή κράτησε λίγα μόνο λεπτά, όμως ήταν αρκετά για να γεννήσει ξανά την ελπίδα. Για τους κατοίκους του Προκοπίου εκείνη η βροχή δεν ήταν απλώς ένα καιρικό φαινόμενο. Ήταν η στιγμή που η απελπισία έδωσε τη θέση της στην ελπίδα και το «Δόξα τω Θεώ» ακούστηκε από στόματα ανθρώπων που μέχρι λίγα λεπτά πριν φοβούνταν ότι θα έχαναν τα πάντα.

Πέντε χρόνια μετά, οι πληγές της Βόρειας Εύβοιας μπορεί να επουλώνονται αργά, όμως η νύχτα εκείνη παραμένει ανεξίτηλη στη συλλογική μνήμη. Μια νύχτα φόβου, πίστης και αγώνα, που οι κάτοικοι του Προκοπίου θα θυμούνται για πάντα ως τη νύχτα που περίμεναν ένα θαύμα. Ένα θαύμα που έγινε!

Η εικόνα που αποτυπώνει τη λιτανεία και όσα οι πιστοί βιώνουν ως το «θαύμα της βροχής» αποτελεί πλέον μέρος της ιστορίας του Προκοπίου. Λίγο καιρό μετά τα γεγονότα, η εικόνα δωρήθηκε με αγάπη στο Ιερό Προσκύνημα του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου από τη Μαρία Νικολαΐδου, ως ένα διαχρονικό αφιέρωμα στην πίστη, την ελπίδα και τη σωτηρία του χωριού.