Ένα πανάρχαιο έθιμο, βαθιά ριζωμένο στην τοπική μνήμη, συνόδευε για αιώνες την έλευση του νέου χρόνου στην Αυλίδα. Το πρωί της Πρωτοχρονιάς, ο πατέρας του σπιτιού σηκωνόταν πρώτος και, κρατώντας τη μπόσκα –το σκυλοκρέμμυδο– ή ένα κλωνάρι ελιάς μαζί με μια πέτρα, άγγιζε διαδοχικά τα μέλη της οικογένειας στο κεφάλι, προσφέροντας ευχές για υγεία, ειρήνη, προκοπή και καλή χρονιά.

Η τελετουργία ολοκληρωνόταν με το πλύσιμο του προσώπου σε καθαρό νερό, έξω από το σπίτι, και το σκούπισμα με λευκή πετσέτα, σύμβολα κάθαρσης και νέας αρχής. Χωρίς φωνές και βιασύνη, η χρονιά ξεκινούσε ήρεμα, με σεβασμό και πίστη στη δύναμη της ευχής.

Η μπόσκα επιλέχθηκε όχι τυχαία: το φυτό διατηρεί για μεγάλο διάστημα τη ζωτικότητά του, συγκρατώντας υγρασία και νερό. Ο λαός πίστευε ότι αυτή η ανθεκτικότητα μεταδίδει ζωή και δύναμη στο σπίτι και στους ανθρώπους του. Το έθιμο μαρτυρείται ήδη από τον 6ο αιώνα και συνδέεται με την αρχαία ελληνική Σκίλλη, φυτό με αλεξιτήριες και καθαρτικές ιδιότητες, όπως αναφέρουν ο Θεόφραστος και ο Διοσκουρίδης.

Σήμερα, το πρωτοχρονιάτικο έθιμο της μπόσκας στην Αυλίδα τείνει να ξεχαστεί. Ωστόσο, παραμένει ένα ισχυρό σύμβολο συνέχειας, προστασίας και πολιτισμικής μνήμης, ένα μικρό αλλά πολύτιμο κομμάτι της άυλης κληρονομιάς του τόπου.

Πηγή: Kouzia Katsioula