Γεώργιος Παπανικολάου
«Το ιδανικό μου δεν είναι να πλουτίσω, αλλά να δημιουργήσω.»Γεώργιος Παπανικολάου
Σαν σήμερα, 13 Μαΐου 1883, γεννήθηκε στην Κύμη της Εύβοιας ένας άνθρωπος που έμελλε να προσφέρει στην ανθρωπότητα ένα από τα σημαντικότερα δώρα της ιατρικής επιστήμης: την πρόληψη.Ο Γεώργιος Παπανικολάου, γιατρός, βιολόγος και ερευνητής, έγινε παγκόσμια γνωστός για τη μέθοδο πρώιμης διάγνωσης του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, το περίφημο «Τεστ Παπανικολάου» ή «Τεστ Παπ», που έσωσε και συνεχίζει να σώζει εκατομμύρια γυναίκες σε όλο τον κόσμο.
Το 1898, σε ηλικία μόλις 15 ετών, γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1904 με άριστα. Ακολούθησε μετεκπαίδευση στη Γερμανία και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εργάστηκε ακούραστα ως ερευνητής και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ της Νέας Υόρκης.
Η πορεία του δεν ήταν εύκολη. Ήταν πορεία κόπου, επιμονής, αφοσίωσης και πίστης στην επιστήμη. Δεν αναζήτησε τον πλούτο. Αναζήτησε τη γνώση. Δεν κυνήγησε τη δόξα. Υπηρέτησε τον άνθρωπο.
Ο Παπανικολάου προτάθηκε δύο φορές για το Βραβείο Νόμπελ, όμως δεν τιμήθηκε τελικά με αυτό. Κι όμως, η μεγαλύτερη τιμή του δεν ήταν ένα βραβείο. Ήταν και παραμένει, οι ζωές που σώθηκαν χάρη στο έργο του.
Η ανακάλυψή του απέδειξε με τον πιο δυνατό τρόπο τη σοφία του Ιπποκράτη:«Κάλλιον το προλαμβάνειν ή το θεραπεύειν.»
Καλύτερα να προλαμβάνεις την ασθένεια, παρά να τη θεραπεύεις.
Καλύτερα να προλαμβάνεις την ασθένεια, παρά να τη θεραπεύεις.
Ο Γεώργιος Παπανικολάου έφυγε από τη ζωή στις 19 Φεβρουαρίου 1962, στο Μαϊάμι των Ηνωμένων Πολιτειών. Όμως το όνομά του έμεινε ζωντανό, όχι μόνο στην ιστορία της ιατρικής, αλλά και στη μνήμη κάθε ανθρώπου που πιστεύει ότι η επιστήμη, όταν υπηρετεί την πρόληψη και τη ζωή, γίνεται πράξη βαθιάς ανθρωπιάς. Στην είσοδο της Χαλκίδας, από την πλευρά της Αυλίδας, πριν τη γέφυρα, στέκει ο ανδριάντας του, έργο του γλύπτη Γιώργου Μέγκουλα. Ένα σημείο μνήμης για έναν μεγάλο Έλληνα, έναν μεγάλο Ευβοιώτη, έναν άνθρωπο που με τη δημιουργία του τίμησε την πατρίδα του και ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δεν μετρούνται με όσα απέκτησαν, αλλά με όσα πρόσφεραν.Πηγή: Αυλίδα – Ιστορία, Παράδοση & Πολιτισμός (facebook)
