Της Μαρίας Καράπα
Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης τελέστηκε το πρωί του Σαββάτου 28 Φεβρουαρίου το εξάμηνο μνημόσυνο του Γιάννη Καράπα 44 ετών, και της Λίλας Κρόκου 41 ετών, του αγαπημένου ζευγαριού από τη Ν. Λάμψακο Ευβοίας που έφυγε τόσο άδικα από τη ζωή.
Ο Ιερός Ναός Αγίου Τρύφωνα Ν. Λαμψάκου ήταν κατάμεστος από συγγενείς, φίλους και ανθρώπους που τους γνώριζαν και τους αγαπούσαν. Η τοπική κοινωνία έδωσε δυναμικό «παρών», αποδεικνύοντας πως έξι μήνες μετά, η μνήμη τους παραμένει ζωντανή.
Το ζευγάρι έχασε τη ζωή του το πρωί της 29ης Αυγούστου 2025, σε τραγικό τροχαίο δυστύχημα στο Αλιβέρι, όταν Ι.Χ. αυτοκίνητο συγκρούστηκε με τη μηχανή στην οποία επέβαιναν. Μια στιγμή στάθηκε αρκετή για να σβήσει δύο ζωές και να αφήσει πίσω τρία ανήλικα παιδιά, οικογένειες διαλυμένες και μια ολόκληρη κοινωνία παγωμένη.
Ο Γιάννης και η Λίλα ήταν μαζί από την εφηβεία τους. Μεγάλωσαν πλάι-πλάι, ονειρεύτηκαν μαζί, παντρεύτηκαν, δημιούργησαν οικογένεια. Έζησαν όμορφες, απλές, καθημερινές στιγμές, εκείνες που χτίζουν μια ζωή με νόημα. Και έμειναν αχώριστοι μέχρι το τέλος.
Στο μνημόσυνο, τα λόγια ήταν λίγα. Τα δάκρυα όμως πολλά. Οι οικογένειές τους συνεχίζουν να παλεύουν με ένα «γιατί» που δεν απαντήθηκε ποτέ. Η μοίρα έπαιξε ένα σκληρό παιχνίδι, αφήνοντας πίσω της ένα κενό που δεν γεμίζει.
Η παρουσία τόσο κόσμου αποτέλεσε ένα σιωπηλό μήνυμα συμπαράστασης. Ότι ο Γιάννης και η Λίλα δεν ξεχνιούνται. Ότι η αγάπη που έδωσαν απλόχερα επιστρέφει ακόμη, με προσευχές, μνήμες και σεβασμό σ’ αυτά τα δύο παιδιά που γέμισαν τις καρδιές όσων τους γνώρισαν μόνο με φως, άδολη αγάπη, συνεισφορά και χαμόγελα…
Έξι μήνες μετά, ο χρόνος δεν έχει απαλύνει τον πόνο. Έχει όμως κάνει πιο καθαρή τη βεβαιότητα πως κάποιοι άνθρωποι, όσο κι αν φύγουν νωρίς, αφήνουν πίσω τους ένα αποτύπωμα που δεν σβήνει ποτέ.
Και σήμερα, δεν γράφω μόνο ως δημοσιογράφος…
Μεγαλώσαμε μαζί. Γελάσαμε, ονειρευτήκαμε, μοιραστήκαμε μια ολόκληρη ζωή πριν καν το καταλάβουμε. Δεν έφυγες μόνο εσύ, Γιάννη. Δεν έφυγε μόνο η Λίλα. Έφυγε ένα κομμάτι από τα παιδικά μας χρόνια, από τα καλοκαίρια μας, τα οικογενειακά μας τραπέζια, τις στιγμές μας, τις συζητήσεις μας, από όλα όσα χτίσαμε μαζί.
Θα σας κρατάμε ζωντανούς κάθε μέρα.
Μέχρι να ξανασυναντηθούμε…!
Καλή Ανάσταση!
