Σκληρή παρέμβαση για τις συνθήκες εργασίας των αναπληρωτών εκπαιδευτικών πραγματοποιεί ο Περιφερειακός Σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας και αιρετός εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών Γιάννης Αλεξίου, κάνοντας λόγο για ένα καθεστώς διαρκούς αβεβαιότητας που επαναλαμβάνεται κάθε σχολική χρονιά.

Ο Γιάννης Αλεξίου, αιρετό μέλος του ΠΥΣΔΕ Εύβοιας και του ΑΠΥΣΔΕ Στερεάς Ελλάδας, αναφέρεται στις συνεχείς μετακινήσεις, στο αυξημένο οικονομικό κόστος και στις επιπτώσεις που έχει η συγκεκριμένη εργασιακή πραγματικότητα στην οικογενειακή ζωή χιλιάδων εκπαιδευτικών.

Όπως υποστηρίζει, η Πολιτεία γνωρίζει τόσο τις ανάγκες των σχολείων όσο και τα κενά που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο, ωστόσο εξακολουθεί να προχωρά σε διαδοχικές φάσεις προσλήψεων.

«Πίσω από κάθε κενό υπάρχει ένας άνθρωπος»

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στις οικογενειακές συνέπειες που προκαλούν οι συνεχείς μετακινήσεις.

«Η διοίκηση βλέπει αριθμούς. Εμείς βλέπουμε ανθρώπους», αναφέρει, περιγράφοντας περιπτώσεις εκπαιδευτικών που καλούνται να μετακινηθούν εκατοντάδες χιλιόμετρα, να συντηρούν δύο σπίτια ή να βρίσκονται μακριά από τα παιδιά και τους συντρόφους τους.

Συνδέει, μάλιστα, το εργασιακό καθεστώς των αναπληρωτών με τη συζήτηση για το δημογραφικό πρόβλημα:

«Πώς θα στηριχθεί η οικογένεια όταν ένας γονέας εκπαιδευτικός δεν γνωρίζει πού θα εργάζεται τον επόμενο χρόνο;», διερωτάται.

Ζητά ίσα δικαιώματα για μόνιμους και αναπληρωτές

Στην παρέμβασή του ο Γιάννης Αλεξίου θέτει επίσης το ζήτημα των αδειών ανατροφής και γενικότερα των διαφορών που, όπως αναφέρει, εξακολουθούν να υπάρχουν μεταξύ μόνιμων και αναπληρωτών.

«Η προστασία της μητρότητας, της πατρότητας και της οικογένειας δεν μπορεί να είναι δικαίωμα δύο ταχυτήτων», τονίζει.

Παράλληλα, εκφράζει την ανησυχία του για τη μεταφορά αρμοδιοτήτων που αφορούν υπηρεσιακές μεταβολές από συλλογικά όργανα προς τη διοίκηση, υποστηρίζοντας ότι η παρουσία των αιρετών στα υπηρεσιακά συμβούλια αποτελεί εγγύηση διαφάνειας, ισονομίας και εκπροσώπησης των ίδιων των εκπαιδευτικών.

Τα έξι αιτήματα

Ο Γιάννης Αλεξίου ζητά έγκαιρη κάλυψη όλων των πραγματικών εκπαιδευτικών αναγκών, πλήρη ενημέρωση για τα κενά και τον τρόπο ιεράρχησής τους, ενίσχυση του ρόλου των συλλογικών οργάνων και των αιρετών, ίσα εργασιακά και οικογενειακά δικαιώματα μεταξύ μόνιμων και αναπληρωτών, ουσιαστική στήριξη των οικογενειών των εκπαιδευτικών και μόνιμες λύσεις για πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

«Δεν ζητάμε προνόμια. Ζητάμε αξιοπρέπεια», υπογραμμίζει, επισημαίνοντας ότι οι αναπληρωτές είναι εκείνοι που κάθε χρόνο καλούνται να καλύψουν σημαντικά κενά και να στηρίξουν τη λειτουργία των δημόσιων σχολείων.

Η παρέμβασή του καταλήγει με ένα σαφές μήνυμα:

«Η δημόσια εκπαίδευση χρειάζεται σταθερότητα. Οι εκπαιδευτικοί χρειάζονται αξιοπρέπεια. Οι οικογένειες χρειάζονται στήριξη. Και αυτά δεν μπορούν να περιμένουν την “επόμενη φάση” προσλήψεων».