Δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψουν τον πόνο που άφησε πίσω του το τραγικό δυστύχημα στο Αλιβέρι. Ένα παιδί, μόλις 17 ετών, έσβησε μέσα σε μια στιγμή, κόβοντας βίαια το νήμα της ζωής του και βυθίζοντας στο πένθος μια ολόκληρη κοινωνία.
Η σφοδρή σύγκρουση με ασθενοφόρο, που σημειώθηκε αργά το βράδυ της Παρασκευής 24 Απριλίου, στάθηκε μοιραία. Εκεί, στη διασταύρωση προς το Κέντρο Υγείας, όπου μέχρι πριν λίγες ώρες περνούσαν καθημερινά άνθρωποι, σήμερα επικρατεί σιωπή. Μια σιωπή βαριά, γεμάτη «γιατί».
Φίλοι, συμμαθητές και συγγενείς επιστρέφουν ξανά και ξανά στο ίδιο σημείο. Ανάβουν κεριά, αφήνουν λευκά μπαλόνια, ακουμπούν λουλούδια και προσωπικά αντικείμενα… Μικρά σημάδια αγάπης για έναν νέο άνθρωπο που δεν πρόλαβε να ζήσει τα όνειρά του. Κασκόλ της αγαπημένης του ομάδας μένει εκεί, σαν να περιμένει τον ίδιο να επιστρέψει.
Το Αλιβέρι δεν θρηνεί απλώς ένα τροχαίο. Θρηνεί ένα παιδί. Ένα χαμόγελο που χάθηκε, μια ζωή που δεν πρόλαβε να ανθίσει. Και στο σημείο της τραγωδίας, κάθε κερί που ανάβει μοιάζει με μια σιωπηλή υπόσχεση: πως κανείς δεν θα τον ξεχάσει.
