Μια διαφορετική, βαθιά ανθρώπινη διάσταση στη συζήτηση για τη δημογραφική γήρανση έδωσε ο Χαλκιδέος Πάνος Καραμούζης, μιλώντας για κάτι που δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε αριθμούς και οικονομικούς δείκτες: την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.
Ο Πάνος Καραμούζης βρέθηκε στην Πάτρα, στην ημερίδα με θέμα «Κοινωνικές, οικονομικές & υγειονομικές επιπτώσεις της Δημογραφικής γήρανσης», που διοργάνωσε ο Σύλλογος Ιατρικών Επισκεπτών – Φαρμακοϋπαλλήλων Πάτρας.
Στην εκδήλωση συμμετείχε με την ιδιότητα του Προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιατρικών Επισκεπτών, Φαρμακοϋπαλλήλων και Συναφών Επαγγελμάτων και Κλάδων, απευθύνοντας χαιρετισμό στους παρευρισκόμενους.
Και ήταν μια φράση του που ξεχώρισε.
«Τη γήρανση των ανθρώπων δεν πρέπει να τη βλέπουμε σαν ένα κόστος», ανέφερε, θέλοντας να στρέψει τη συζήτηση από τους αριθμούς στον ίδιο τον άνθρωπο.
Όπως επισήμανε, τα τελευταία χρόνια έχουμε συνηθίσει ως κοινωνία να μετράμε πολλά πράγματα οικονομικά, με αριθμούς και χρηματικές αξίες. Όμως, όταν η συζήτηση αφορά τον άνθρωπο και ιδιαίτερα τη μεγαλύτερη ηλικία, υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να μπει σε κανέναν οικονομικό υπολογισμό.
Η αξιοπρέπεια.
Ο ίδιος το εξέφρασε με έναν ιδιαίτερα προσωπικό τρόπο:
«Στον άνθρωπο μπορείς να του πάρεις τα πάντα. Υλικά αγαθά, χρήματα, οικογένεια, σπίτι, αυτοκίνητο… ό,τι έχει καταφέρει να αποκτήσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Αυτό που δεν πρέπει να καταφέρεις να του πάρεις είναι την αξιοπρέπειά του».
Μια τοποθέτηση που υπενθυμίζει ότι πίσω από τους όρους «δημογραφικό», «γήρανση του πληθυσμού» και «κόστος» υπάρχουν άνθρωποι. Άνθρωποι που έχουν εργαστεί, δημιουργήσει, μεγαλώσει οικογένειες και έχουν διανύσει τη δική τους διαδρομή ζωής.
Και ίσως αυτό να ήταν και το πιο ουσιαστικό μήνυμα της παρέμβασής του, τα χρόνια μπορεί να περνούν, αλλά η αξία και η αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου δεν έχουν ημερομηνία λήξης.
