Την Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2025, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος χοροστάτησε κατά τον Όρθρο, προέστη στη θεία Λειτουργία και κήρυξε τον θείο λόγο στον Μητροπολιτικό Ι. Ναό αγ. Δημητρίου Χαλκίδος.

Αμέσως μετά την απόλυση της θείας Λειτουργίας, στο προαύλιο του Μητροπολιτικού Ναού, έλαβε χώρα «ο χορός της αγάπης», μια πρωτοβουλία που μετράει ήδη δύο χρόνια παρουσίας, αποτελεί έμπνευση του χοροδιδασκάλου κ. Δημητρίου Ελευθερίου και έχει σκοπό την ενίσχυση του έργου της Τράπεζας Τροφίμων της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος, αφού όσοι καλούνται ή συμμετέχουν, προσφέρουν είδη διατροφής, τα οποία η τοπική μας Εκκλησία διανέμει σε οικονομικά ασθενείς οικογένειες και σε αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας.

Εφέτος η δυναμική συμμετοχή είκοσι-ενός χορευτικών συλλόγων απ’ όλη την Εύβοια, με περισσότερα από τριακόσια μέλη-χορευτές/ύτριες, προκάλεσε και την σημαντική και συγκινητική ενίσχυση της Τράπεζας Τροφίμων.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, στο χαιρετισμό του προς τους συμμετέχοντες και τους προσελθόντες στο χορό της αγάπης ανέφερε: «Βλέποντας όλη αυτήν εδώ τη λαοθάλασσα, όλους τους νέους ανθρώπους, όλους εσάς, που ήρθατε από εδώ, αλλά και από μακριά και με καιρικές συνθήκες όχι πολύ ευνοϊκές, για να δώσετε το «παρών» στο χορό της αγάπης που τον οφείλουμε στην έμπνευση του χοροδιδασκάλου και εκλεκτού μας συνεργάτου κ. Δημητρίου Ελευθερίου.

Το πρώτο, που σκεφτόμουνα, έχει να κάνει με τον Θεό. Και λέω, τί Θεό έχουμε; Όταν έχουμε ανομβρία, κάνουμε λιτανεία και Τον παρακαλούμε και βρέχει εκεί που δεν το περιμένουμε. Και όταν βρέχει κι έχουμε ετοιμάσει πράγματα να κάνουμε, όπως εσείς, σταματάει τη βροχή, διότι βλέπει την αγωνία, βλέπει την καρδιά, πάντα για την υπηρεσία του ανθρώπου. Αυτό αφορά τον Θεό.

Και το δεύτερο αφορά εσάς όλους. Μου ήρθε στο νου ένα τραγούδι που λέγαμε εμείς όταν ήμασταν μικρότεροι και πηγαίναμε στα κατηχητικά και είχε τίτλο «Τα χριστιανόπουλα», που λέει: «τίποτα στο δρόμο δε μας σκιάζει, ούτε η μπόρα, ούτε το χαλάζι». Και για να ‘μαι ειλικρινής, όταν έβλεπα από τον Ι. Ναό τις ομπρέλες, έλεγα από μέσα μου, κρίμα τον κόπο των ανθρώπων, αλλά, βλέπεις, ο Θεός άλλα κελεύει, γιατί είδε ότι εσείς δεν φύγατε και δεν το βάλατε στα πόδια, αλλά μείνατε χωρίς να φοβόσαστε ούτε τη μπόρα, ούτε το χαλάζι.

Ποια είναι αυτή η δύναμη που σας δίνει αυτό το κουράγιο; Η αγάπη! Και θέλω μέσα από την καρδιά μου κι εγώ να σας ευχαριστήσω, για τη συγκίνηση την οποία μου δώσατε, γι’ αυτά, που χωρίς να το καταλάβετε, διδάξατε σε όλη την πόλη της Χαλκίδος, σε όλη μας τη Μητρόπολη. Να σας ευχαριστήσω, για τη βοήθεια και την ενίσχυση του φιλανθρωπικού έργου και να σας ευχηθώ να έχετε καλά Χριστούγεννα και πάντοτε να είστε έτσι, νέοι, χαρούμενοι και να προχωράτε στη ζωή σας χωρίς φόβο, γιατί λέει η Αγία Γραφή ότι «η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβον» (Α’ Ιωάν. δ΄, 18).

Ευχαριστώ πολύ για όλα και σας συγχαίρω από την ψυχή μου».