Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αργυρού αποδίδει φόρο τιμής σε πέντε εμβληματικές μορφές της παραδοσιακής μουσικής, σε μια εκδήλωση γεμάτη συγκίνηση, μνήμες και αγαπημένες μελωδίες.
Μια ξεχωριστή εκδήλωση αφιερωμένη στη μουσική παράδοση και στους ανθρώπους που τη διατήρησαν ζωντανή διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αργυρού, στο πλαίσιο της 2ης Συνάντησης Πολιτισμού «Δεσμοί Παράδοσης» της Δημοτικής Ενότητας Δυστίων.
Την Παρασκευή 10 Ιουλίου, στις 20:30, στην πλατεία Αργυρού, θα παρουσιαστεί το οπτικοακουστικό μουσικό αφιέρωμα «Το Αργυρό τιμά τους μουσικούς του», συνοδευόμενο από ζωντανή ορχήστρα που θα ερμηνεύσει αγαπημένα παραδοσιακά τραγούδια, ξυπνώντας μνήμες και συναισθήματα μιας άλλης εποχής.
Η εκδήλωση αποτελεί έναν ελάχιστο φόρο τιμής σε πέντε σπουδαίους μουσικούς της Νότιας Εύβοιας, οι οποίοι μπορεί να μην βρίσκονται πλέον στη ζωή, όμως η προσφορά τους στην τοπική μουσική παράδοση παραμένει ζωντανή μέσα από τα τραγούδια, τα πανηγύρια και τις αναμνήσεις των ανθρώπων της περιοχής.
Τιμώνται οι:
- Γιώργος Λόγος («Ρούκουνας»), με τη χαρακτηριστική φωνή και τη μακρόχρονη παρουσία του στα παραδοσιακά γλέντια.
- Βασίλης Μπενάκης («Αραπάκης»), ο χαρισματικός βιολιστής που, παρά την εκ γενετής τύφλωσή του, άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στη δημοτική μουσική.
- Πέτρος Τσώνης («Βιργιώτης»), μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της μουσικής παράδοσης της Νότιας Εύβοιας.
- Δημήτριος Παπαγεωργίου («Μήτσο Ρόρης»), που υπηρέτησε με πάθος το βιολί και τη λαϊκή μουσική.
- Γεώργιος Τσώνης («Λαγουτιέρης»), δεξιοτέχνης του λαούτου και σημαντικός εκπρόσωπος της τοπικής μουσικής κληρονομιάς.
Με την πρωτοβουλία αυτή, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αργυρού αποδεικνύει έμπρακτα πως ο πολιτισμός δεν περιορίζεται στη διοργάνωση εκδηλώσεων, αλλά αποτελεί γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, διατηρώντας ζωντανή τη συλλογική μνήμη και μεταφέροντας την πολιτιστική κληρονομιά στις νεότερες γενιές.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Σύλλογος:
«Απόψε δεν θυμόμαστε μόνο μουσικούς και τραγούδια. Θυμόμαστε ανθρώπους, συνήθειες, εικόνες και στιγμές που κράτησαν δεμένο το χωριό μας μέσα στον χρόνο.»







