Μια εκτεταμένη και συστηματική αρχαιολογική έρευνα φέρνει στο φως ένα εντυπωσιακό και μέχρι σήμερα άγνωστο τοπίο ανθρώπινης δραστηριότητας στην πεδιάδα της Ερέτρια, αλλάζοντας ριζικά την εικόνα που είχαμε για την ιστορία της περιοχής.

Σε έκταση περίπου 30 τετραγωνικών χιλιομέτρων, οι ερευνητές έχουν καταγράψει περισσότερες από 200 κατασκευές και εκατοντάδες ευρήματα, τα οποία μαρτυρούν συνεχή παρουσία ζωής από την προϊστορική εποχή έως και τους νεότερους χρόνους.

Η έρευνα, που πραγματοποιείται από την Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή στην Ελλάδα σε συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Εύβοιας, αποκαλύπτει ένα οργανωμένο και σύνθετο δίκτυο δραστηριοτήτων: αρχαίους οικισμούς που ταυτίζονται με δήμους, αγροικίες, χώρους παραγωγής, νεκροταφεία, λατομεία, λαξευτά ελαιοτριβεία, αλλά και μεσαιωνικά παρεκκλήσια και τμήματα αρχαίων δρόμων.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η περιοχή λειτουργούσε ως ένα δυναμικό κέντρο παραγωγής και μετακίνησης, με έντονη κοινωνική και οικονομική δραστηριότητα, και όχι απλώς ως μια αγροτική ενδοχώρα.

Καθοριστική είναι η συμβολή της σύγχρονης τεχνολογίας, όπως η μέθοδος LiDAR, που επιτρέπει στους επιστήμονες να εντοπίζουν δομές κρυμμένες κάτω από τη βλάστηση, αποκαλύπτοντας ένα «αόρατο» μέχρι σήμερα τοπίο.

Τα ευρήματα συμβάλλουν στην κατανόηση της εξέλιξης της γεωργίας, της ανάπτυξης των οικισμών, των δικτύων εμπορίου και της κοινωνικής οργάνωσης μέσα στους αιώνες, δημιουργώντας ένα ενιαίο παζλ ιστορίας που εκτείνεται σε βάθος περίπου 5.000 ετών.

Παράλληλα, η έρευνα λειτουργεί και ως εργαλείο προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, αναδεικνύοντας έναν θησαυρό που κινδυνεύει από τη σύγχρονη ανάπτυξη.

Στο πρόγραμμα συμμετέχουν επιστήμονες και φοιτητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό, με την επιστημονική καθοδήγηση των A. Γ. Σίμωσις και S. Fachard, αποδεικνύοντας πως η σύγχρονη αρχαιολογία συνεχίζει να «ξαναγράφει» την ιστορία της Εύβοιας.